Muzikale brug tussen culturen en leeftijden
Auteur: Vera Ros
Conny Groot is als oprichter van het Euro+ Songfestival genomineerd voor de Kunstfactorprijs 2012. Deze wordt op 20 september uitgereikt tijdens Kunstfactor Live!
‘Als een totale verrassing!’ Zo kwam de nominatie voor de Kunstfactorprijs 2012 over op Conny Groot. ‘Ik ging op vakantie en zat in de auto naar Schiphol toen ik werd gebeld’, vertelt ze. ‘Ik vind het een grote eer, ook gezien de andere kandidaten. Als negentienjarige heb ik nog
op het podium in Theater De Engelenbak gestaan. Ontzettend leuk dat we nu beide zijn genomineerd voor deze prijs.’
Groot beschouwt de nominatie als een hoogtepunt in het elfjarig bestaan van het Euro+ Songfestival, een talentontwikkelingsproject voor culturen en generaties. Het hoogtepunt valt samen met de nieuwe voorstelling ‘Nu of nooit’, waarmee het festival zijn focus verbreedt. Was het ooit opgezet voor 50-plussers uit verschillende culturen, in ‘Nu of nooit’ gaan deze met jongeren onder de 25 een vocale ontmoeting aan.
‘Het draait uit op muzikale battles. Om vervolgens tot consensus en begrip te komen. Er zit van alles tussen, van Amy Winehouse tot Bob Dylan’, aldus Groot. Jongeren vinden het heel leuk en uitdagend om meer te leren over authentieke muziekstijlen als ze daarmee in aanraking worden gebracht, weet Groot. ‘Een jongen met een Kaapverdische achtergrond bijvoorbeeld is doordrenkt met zijn muzikale roots, maar weet daar tegelijk weinig van. Tot hij iemand ontmoet die op die eilanden heeft gewoond en de muziek en de liedjes kent. Antilliaanse jongeren hebben ook te maken met Portugese muziekinvloeden. In workshops zetten we jong en oud bij elkaar. Dat geeft herkenning en empowerment. Ze beseffen de waarde van hun muziek als cultureel erfgoed. Grappig is trouwens dat ouderen nu door culturele instellingen worden gespot terwijl wij inmiddels een stapje verder zijn, naar een cross-over tussen jong en oud.’
Euro+ Songfestival heeft een vaste kern van zo’n 150 zangers tussen 51 en 87 jaar. Het gezelschap is behalve in Rotterdam ook actief in Den Haag, Deventer en Noord-Brabant, en in internationale projecten en uitwisseling. Naast tweejaarlijkse muziektheatervoorstellingen biedt Euro+ Songfestival workshops, masterclasses en voorronden. De zangers traden op in Europese Culturele Hoofdsteden (Porto, Istanbul en het Ruhrgebied).
Euro+ Songfestival ontvangt steun van diverse fondsen en kreeg nu ook een positief advies van de Rotterdamse Raad voor Kunst en Cultuur. Groot hoopt in 2014 een internationale muziektheaterproductie met Europese partners te organiseren.
‘Ik heb ontzettend geboft dat ik een festival mocht ontwikkelen dat zo vanuit de inhoud werkt’, verklaart ze het succesverhaal. Ze had eerder culturele projecten gedaan rond ouderen in Rotterdam toen ze in 2001 in het kader van Rotterdam Europese Culturele Hoofdstad de kans kreeg om Euro+ Songfestival te ontwikkelen. ‘Rotterdam kent veel nationaliteiten en ouderen, maar daarvoor toonden reguliere kunstinstellingen toen nauwelijks belangstelling. Wij trokken de wijken in om via migrantenkerken en migrantenorganisaties mensen te vinden en dat doen we nog. Zij werkten graag mee omdat ze hun achterban graag positief voor het voetlicht wilden brengen. Vanaf het begin werken we samen met stagiaires en studenten van het Codarts Conservatorium. We hebben ook geboft met onze muzikale leiders, Peter Libert en nu Paul Mayer, die een enorme feeling hebben voor wat mensen kunnen bereiken. En met masters als Izaline Calister en Maarten Koningsberger. Ouderen lopen vaak vast met hun ademhaling of hebben stemproblemen door een verkeerde lichaamshouding. Spectaculair wat zo’n masterclass daarin verbetert.’
‘Bereidheid tot samenwerking en uitwisseling vinden we belangrijker dan solo en ego’
Zanger bij het Euro+ Songfestival word je niet zomaar. Groot: ‘We houden altijd kennismakingsgesprekken en audities maar zwakken daarbij het competitie-element af. Soms adviseren we extra zanglessen en het later opnieuw te proberen. Bereidheid tot samenwerking en uitwisseling vinden we belangrijker dan solo en ego. We letten op diversiteit en gender. Het is immers een verbindingsprogramma tussen culturen en generaties. Dat geeft soms spanningen maar de interactie is bij ons veel sterker dan even gezellig met z’n allen wat zingen en weer naar je eigen huis gaan. Mensen kijken nooit meer op dezelfde manier naar elkaar als voorheen.’ Zingt Groot eigenlijk ook? ‘Dat zou ik niemand aandoen!’
